Artashes · Boyajian

Մի քանի օր առաջ #27 ուղերթայինի վարորդներից մեկի հետ ծանոթացա: Գիշերով ազատ ու հանգիստ երեթևեկում էինք ու զրուցում: Լավ մարդ էր: Շնորհքով ու ճիշտ բաներ էր ասում: 11 տարի քշում է և «ոչ մի անգամ պլոսչադկայի վրա չի եղել»; իր աղջկա երկու ինստիտուտ (լեզու և ժուրնալիստիկա) ավարտելն է ֆինանսավորել սեփական ներվերի ու առողջության հաշվին՝ վարորդի դժվարին ու չգնահատվող գործը կատարելով, և ՇԱՏ հպարտ է, որ երկու երեխաներն էլ կարգին ու աշխատող մարդ են դարձել; իր ընդարձակ ընտանիքն է կերակրում՝ առանց շռայլությունների («մոռացել եմ, ռեստորանը ինչ է»), բայց ընդվզելով այն համակարգի դեմ, որ «շաբաթվա սնունդը 100 դոլար է դարձրել»: Սրտի կսկիծով նշեց, որ մարդիկ «շատ են փչացել, չարացել են», և ինձ Օպերայի փոխարեն (գիշերային վերջին կանգառը) առանց հավելյալ վճարի հասցրեց Երիտասարդական:

Որոշել է, որ գնալու է Օդեսա, եղբայրների մոտ, որտեղ իր աշխատանքը մոտ երեք անգամ ավելի է գնահատվելու: «Այստեղ աշխատող մարդուն չեն թույլ տալիս, որ աշխատանքին համաչափ վաստակի: Այս շաբաթ աղջկաս դիպլոմը նշելու եմ ու գնալու եմ: Սպասում էի, որ ավարտի:»

Եթե դեռ տեսնեք բեղերը վերև ոլորած #27-ի վարորդին՝ ժպտացեք իրեն: Լավ մարդ է:

БРАВО, 
РОССИЯ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
---

С ОБЪЕКТИВНО СЛАБОЙ ОБОРОНОЙ, НО С ТАКИМ ИСКРЕННИМ И ЧЕСТНЫМ ЖЕЛАНИЕМ "БОРОТЬСЯ И ИСКАТЬ, НАЙТИ И НЕ
СДАВАТЬСЯ"!!!!!!!!!!!!!!!
---

УВАЖАЮ МАТЬ ВАШУ!!!!!!!!!!!!!! :):):):):):):):):)
---

 (Я всегда болею за "наших", советских!!! Была бы Молдавия, болел бы за молдаван!!!!! :):):))
---

ОЛЕЕЕЕЕ-оле-оле-ОЛЕЕЕЕЕЕЕЕЕЕЕЕЕ!!!!!!!!!!!

Notwithstanding sometimes awkward translation, what part of undemocraticness and inaptitude of both the authorities (they bear the bigger part of responsibility by default; it's the same in every country) and the radical opposition is so difficult to understand??

"Division of society into privileged “insiders” and the rest formed tightly closed system in the country, where democratic principles of governance were of artificial nature. These hampered the course of political struggle under the rule of law. Meanwhile, the opposition adopted the same extremist policy aimed at polarizing the society into “us” and “them”... The extremist policy of one part of government and a part of opposition generated March 1-2 events inflicting the society to suffer. Thus, the society shall enjoy the right to demand political elite (government and opposition) to ensure absolute respect for human rights and tolerance shall prevail in the society."

Short Summary of RA Ombudsman's Ad-hoc Report on Election and Post-election situation in Armenia; 04/25/08
http://ombuds.am/main/en/10/31/1389/

-----------------------------------------------
And why otherwise smart and educated Armenians in LJ and elsewhere allowed themselves to be stupidly divided into two bitter camps: supporters of the "State-Preserving Authorities" and fans of "Democracy-Promoting Opposition"?! Both terms are in quotation marks since they don't exist in nature! The RK-led authorities have NOT been guided by the highest state interests; the LTP-led opposition has NOT been devoted to democracy. Is it so difficult to see?! I am so tired of idiots........

"...I think there are people who, for either long or short stretches of time, or permanently, prefer to be on their own. This is not a pathology. So if you don’t want to compromise or reorder your life to accommodate a man, that is completely fine. You are correct in noting that society is geared toward couples, so being alone brings fears of abnormality. Clearly, your mother has imposed that myth upon you and, at least in the past, you bought into it, enough to marry a man you didn’t love. Fortunately, this kind of social pressure is lessening. Approximately half of the adult U.S. population is living unpartnered."
http://today.msnbc.msn.com/id/24620662/?GT1=43001

And now this movie, "War, Inc.". This is as outrageous a political satire as it could be in the movie form. Without any ambiguity, it takes the current American regime by the neck and drowns it in the shit. Many times over. Totally destroying all the myths of the recent years, such as "building democracy in Iraq (in the movie - Turaqistan)", etc., etc.. Very strong verdict of "Guilty of the crimes against humanity" on the current Administration. And yes, I could go to a cinema theater in Seattle and freely watch it. 
But at the same time, the unbelievable self-censoring of mainstream media is still going on; the "free" media are sheepishly parroting Bush's idiotic line that a triply surrounded (the Persian Gulf, Iraq, Afghanistan) by American military Iran is "the main threat to the national security of the US", and all presidential candidates repeat the same motif... I don't understand this country.

Եթե 20 տարեկան հայ երիտասարդների մեծ մասը լիներ narjan-ի նման տրամաբանորեն մտածող ու վերլուծող, ես չէի անհանգստանա Հայաստանի ապագայի մասին (և դա չի նշանակում, թե ամեն ինչում համաձայն եմ իր հետ): Ոչ միայն չէի անհանգստանա, այլ նաև շատ դրական ու լավատեսական զգացմունքներով լցված կլինեի: Ե՞րբ է դա իրականություն դառնալու:
Եվ, շարունակելով հղված բանավեճի թեման, արդյոք դեմոկրատական գաղափարների Հայաստան ներթափանցման արդյունքու՞մ են այդպիսի երիտասարդներ ի հայտ գալիս: ՈՒ արդյոք բնակա՞ն է իրենց թվի ավելացումը...

http://hreg.livejournal.com/7946.html?thread=29706#t29706

The piece below from a University of Michigan history professor and a committed Democrat Juan Cole's blog:

http://www.juancole.com/2008/06/real-question-is-would-president-mccain.html#comments

Throwing Oil on Smoldering Security Threats
by Timothy Spence
4 June 2008
Transitions Online

PIPELINE AS A TARGET
But the most direct threat may lie to the east, in the mountainous and conflict-prone border between Azerbaijan and Armenia. The International Crisis Group has sent ominous warnings that resumption of all-out war over the disputed region of Nagorno-Karabakh could spread to the South Caucasus energy lifeline. “Important oil and gas pipelines near Nagorno-Karabakh would likely be among the first casualties of a new war, something Europe and the U.S. in particular have an interest in avoiding,” the Crisis Group warned in a November 2007 report, “Risking War.”
The Crisis Group has called for tougher global intervention in the dispute over Nagorno-Karabakh, an autonomous region of Soviet Azerbaijan before its ethnic-Armenian population fought a separatist war that ended 14 years ago. Border skirmishes continue, as has provocative rhetoric from politicians in both countries.
At its closest point, the pipeline route runs 30 kilometers from the heavily defended border. The pipelines generate millions of dollars a year in transit fees for each country.

«Մարտի 1-ի իրադարձություններն այդպես էլ դաս չեղան ոչ հայրենի իշխանության եւ ոչ էլ ընդդիմության համար` ահա առայժմ ա՛յս երկկողմանի «ձեռքբերումը» կարելի է արձանագրել, մնացած բոլոր ուղղություններում արեւելյան ճակատում նորություններ չկան:
...
Ասվածն ապացույց է, որ մարտի մեկից հետո հոսած այս երեք ամիսներին ընդդիմությունը ոչ թե ինչ-որ քայլեր էր անում երկրում հանուն հասարակության առողջացման, հետն էլ երկրի վարկը կասկածի տակ չդնելու համար, այլ մի բան էլ հակառակ ուղղությամբ էր գործում: Բա իշխանության ձգտող ու դրանից հետո երկրում բան փոխելու հավակնություն ունեցողը երկիրը սոդոմ-գոմոր տեսնելու ցանկություն կդրսեւորի՞, էդ թշնամո՞ւ երկիր է, թե իրենցն էլ է:
...Իշխանավորներն էլ մի սանտիմետր անգամ չեն ուզում նահանջել նախկին գործելակերպի իրենց գրաված «բնագծերից», որեւէ մեկին բան զիջել: Է, լավ, որ վարկաբեկված անուններից չեք ուզում ազատվել, ու նոր, չվարկաբեկված կադրերի ճանապարհը չեք բացում (1-2 բացառությունը հաշիվ չէ), էդ նշանակում է, որ հեռահար վերլուծական միտքը բացակա է, քանի որ մասամբ չզիջողը սովորաբար ամբողջն է կորցնում: Հասկանալի է, որ մեկի թելերը միշտ մյուսի տակ են, վերջինիս ձգում են երրորդի թելերը եւ այսպես շարունակ, սակայն այն իշխանությունը, որ չի ուզում բարեփոխվել ներսից (խոսքը դատարկ արտասանվող բառերի մասին չէ), նրան «կբարեփոխեն» ուրիշները, երկրին ու նրա վարկին վնասելով:
Օրինակ պե՞տք է, խնդրեմ` թարմն ու վերջինը: Դատախազությունն ու արդարադատության նախարարությունը համառորեն ուզում են ապացուցել, որ մարդու իրավունքների պաշտպանի վերջին արտահերթ զեկույցը պարունակում է իրավական սխալներ, անհիմն դատողություններ... Ավելի վաղ նախագահ Քոչարյանն էր նրան անվանել անհաջող կադր, էլի այդպիսի բնորոշում տալու իրավասություն չունենալով, առաջին պաշտպան Լարիսա Ալավերդյանին էլ մերոնք հավան չէին. կարծես թե երկուսն էլ համարվում էին այդ պահին իշխանությանը մոտ կանգնած մարդիկ, ի՞նչ պատահեց, բանն ի՞նչն է, ինչո՞ւ ենք արժեզրկում այդ դեռ չկայացած ինստիտուտը, ինչո՞ւ ենք ծիծաղելի դառնում: Է, օմբուդսմեն ունենալու պատրաստ չէինք` էդ մի պարտավորությունը միջազգային հանրության առաջ չստանձնեինք: Եթե դատախազությունն ու օմբուդսմենը իրար հետ համակարծիք լինեին` տվյալ երկրում այդ ինստիտուտի կարիքն առհասարակ պիտի չզգացվեր:
...
Մի խոսքով` այս ամենը, հավատացած եմ, շատերի մտքում են, շատերն են այն կարծիքին, որ ե՛ւ ընդդիմությունը, ե՛ւ իշխանությունն այս ընթացքում չկարողացան հրաժարվել կոնյունկտուրային գործելակերպից` ԵԽԽՎ բանաձեւի կատարմանը նայելու համար ոչ թե ֆորմալ եւ ըստ սեփական նպատակահարմարության կատարելու տեսանկյունից, այլ պետության ու երկրի վարկը չվնասելու, այն ամեն կերպ անխոցելի դարձնելու ելակետից:
...Գլխավորը` մտայնությունը երկու կողմում էլ չփոխվեց եւ հազիվ թե կարճ ժամանակում փոխվի:»

                                                        ***
ՄԱՐԻԵՏԱ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ, "ՄԵՐ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆ ՈՒ ԸՆԴԴԻՄՈՒԹՅՈՒՆԸ ՆՈՒՅՆ ՀՈԳԵԿԵՐՏՎԱԾՔԻ ԵՆ", Ազգ #105, Հունիս 4, 2008

http://www.azg.am/AR/2008060405

Լրացավ նշանավոր հայ մաթեմատիկոս, գիտության եւ կրթության ականավոր գործիչ եւ կազմակերպիչ Սերգեյ Նիկիտի Մերգելյանի ծննդյան 80-ամյակը: Նա ծնվել է 1928 թ. մայիսի 19-ին Սիմֆերոպոլում: 1941-ին Մերգելյանի ընտանիքը մշտական բնակության համար տեղափոխվում է Երեւան:
Դեռեւս դպրոցական տարիներից դրսեւորվեցին Ս. Մերգելյանի բացառիկ մաթեմատիկական ընդունակությունները: 8-րդ դասարանում, մաթեմատիկայի եւ ֆիզիկայի գծով հանրապետական օլիմպիադայում հաղթելուց հետո, նա էքստեռնով հանձնում է 9-րդ եւ 10-րդ դասարանների քննությունները եւ 1944-ին ընդունվում Երեւանի պետական համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը:
Ավարտելով համալսարանը 1947-ին, 19-ամյա Մերգելյանը ասպիրանտական ուսումնառության նպատակով գործուղվում է ԽՍՀՄ ԳԱ մաթեմատիկական ինստիտուտ: Գիտության այս առաջատար օջախում նրան բախտ վիճակվեց աշակերտել ականավոր ռուս մաթեմատիկոս եւ մեխանիկոս, ակադեմիկոս Մստիսլավ Կելդիշին: Հաջողությունները չուշացան, եւ ընդամենը 2 տարի անց, 1949-ին նույն ինստիտուտում Մերգելյանը պաշտպանեց իր թեկնածուական թեզը, նվիրված ֆունկցիաների մոտավորության տեսությանը: Ինստիտուտի գիտական խորհուրդն այն գնահատեց որպես բացառիկ արժեքավոր հետազոտություն, եւ 21-ամյա Սերգեյ Մերգելյանին միանգամից շնորհվեց գիտության դոկտորի կոչում: Եվս 2 տարի անց, 1951-ին Մերգելյանին հաջողվեց ապացուցել իր հռչակավոր բազմանդամային մոտավորության թեորեմը, որը եզրափակեց 1885-ին սկսված ուսումնասիրությունների մի երկար շղթա, ներառյալ Կ. Վայերշտրասի, Կ. Ռունգեյի, Ջ. Ուոլշի, Մ. Լավրենտեւի, Մ. Կելդիշի եւ այլոց դասական հետազոտությունները: «Մերգելյանի թեորեմ» եւ «Մերգելյանի բազմություններ» արտահայտություններն ստացան համընդհանուր ճանաչում եւ մտան մաթեմատիկական գիտության գանձարան:
1952-ին Ս. Մերգելյանն արժանացավ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի, իսկ 1953-ին, 25 տարեկան հասակում ընտրվեց ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ:
Սերգեյ Մերգելյանը նաեւ գիտության առաջնակարգ կազմակերպիչ է: Մեծ է նրա դերը Հայաստանում հաշվողական գիտության եւ տեխնիկայի զարգացման գործում: 1956 թ. Երեւանում կազմակերպվեց այն ժամանակ համամիութենական կարեւորություն ունեցող Մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտը: Մերգելյանն այդ ինստիտուտի հիմնադիր տնօրենն էր 1956-60 թվերին:

[...արդեն երկար տարիներ ապրում է հայրենիքից դուրս՝ Հյուսիսային Հոլիվուդում եւ հիվանդության պատճառով ունի տեղաշարժվելու դժվարություն:]

http://www.azg.am/AR/2008051720, http://www.azg.am/AR/2008060520

One excerpt:

"...At first, we were impressed by the senator's [John McCain] statements in Republican primary debates about how he had actually opposed the Bush administration's conduct of the war from the start. As he told CNN's Kiran Chetry, in August of 2007, "I was the greatest critic of the initial four years, three-and-a half years."

Well, having dug into those missing years a bit, here, for the record, is what we found to be Senator McCain's typical responses to some of the key questions posed above:

How would American troops be greeted?: "I believe… that the Iraqi people will greet us as liberators." (March 20, 2003)

Did Saddam Hussein have a nuclear program that posed an imminent threat to the United States?: "Saddam Hussein is on a crash course to construct a nuclear weapon." (October 10, 2002)

Will a war with Iraq be long or short?: "This conflict is… going to be relatively short." (March 23, 2003)

How is the war going?: "I would argue that the next three to six months will be critical." (September 10, 2003)

How is it going (almost two months later, from the war's "greatest critic")? "I think the initial phases of [the war] were so spectacularly successful that it took us all by surprise." (October 31, 2003)

Is this war really necessary?: "Only the most deluded of us could doubt the necessity of this war." (August 30, 2004)..."

And here is what I additionally found from one of the sources linked above: this is from congressional record of McCain's speech in the US Senate (no less!) on October 10, 2002. Just two direct quotes from that despicable and pathetic liar:
"The government of Saddam Hussein is a clear and present danger to the United States of America."
"He has developed stocks of germs and toxins in sufficient quantities to kill the entire population of the Earth multiple times. He has placed weapons laden with these poisons on alert to fire at his neighbors within minutes, not hours, and has devolved authority to fire them to subordinates. He develops nuclear weapons with which he would hold his neighbors and us hostage."
http://authforce.liberatedtext.org/021010/cr10oc02-69_07.html

And no, I did not misunderstand. Here is the sentence in Russian, from the same source: "...В реализации этой программы корпорация, по словам ее представителей, нуждалась во встречных инициативах с армянской стороны, которые ограничивались разговорами."

<Պատասխան> - Եթե ամեն ինչ լիներ այդպես օպերատիվ, մենք կլինեինք ոչ թե զարգացող, այլ զարգացած երկիր: Մեր բոլոր մարտահրավերները հենց այսպիսի գործոնների շուրջ են: Եթե հիմնադրամը եզակի օրինակ լիներ, ուրիշ բան: Դա արդեն կարելի էր համարել մեկ անհատի կամ կազմակերպության մեղքը: Բայց երբ այս պրոբլեմը համատարած է, արդեն իրականության թելադրանքն է: 

«Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի գործադիր տնօրեն Վահե Աղաբեկյանցի հետ հարցազրույցից; http://hetq.am/arm/society/8070/
---------------------------------------------------------------------

Ոչ մի բան, փաստորեն ոչ մի բան (նույնիսկ ամենաբարձր և տեսանելի մակարդակով, ինչպիսիններից է «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամը) չի արվում այդպես, ինչպես տեղին է, ինչպես ճիշտն է, ինչպես ուղղակի մարդավարի է և նորմալ և գեղեցիկ...

Քո սովորական ու միջակ կյանքը ապրելիս Հայաստանում՝ ինչպե՞ս ապրել այն ճիշտ ու ինքդ քեզ հարգելով, եթե հասարակության մեջ քո a priori ստատուսը ոչ թե նորմալ և արժանապատիվ քաղաքացի է, այլ ուղղակիորեն կախված է նրանից, թե քանի ազդեցիկ մարդ կարող է քո մեջքին կանգնել; ու աստված չտա, եթե հանկարծ պարզվեց, որ «մեջք» չունեցող «հարիֆ» ես, մանավանդ եթե ճամփադ պատահաբար խաչվեց «օրինապահ» մարմինների կամ (արդյո՞ք "կամ") փողոցային լկտի տականքների հետ...

Հերի՞ք չի իդիոտական «վերլուծություններ» անել, որոնց հիմնական կետը այս ողորմելի տաղտկությունն է՝ «Ով մեզ հետ չի, դավաճան է»:

1) Լևոն Տեր-Պետրոսյանի աջակիցները իրենց համարում են «ժողովուրդ», իրենց հետ չհամաձայնվողներին պիտակելով սկզբից տականք, հիմա «չհայեր»; 2) Սերժ Սարգսյանի կողմնակիցները իրենց համարում են «պետության պահապաններ», իրենց հետ չհամաձայնվողներին պիտակելով հակապետական տարրեր ու գունավոր հեղափոխականներ: Վերջինը այդ շարքում դաշնակ Հրանտ Մարգարյանն էր՝ իր այսօրվա պրիմիտիվ ու պառակտիչ ելույթով, էլի նույն դավաճանության թեման անամոթաբար շահարկելով՝ «Արտաքին ճնշումները նոր թափ են ստացել, նրանք ներքին ճակատում ձևավորել են ուժ կամ ցանց՝ բերդը ներսից գրավելու»: http://www.armenialiberty.org/armeniareport/report/ar/2008/05/6E028C1D-CDD3-42C5-8879-88588826EFB0.ASP

Կա՞ արդյոք մեկ քաղաքական գործիչ, որ ասի. իրար «դավաճան» պիտակելով, մենք միայն թուլացնում ենք Հայաստանը, այ հայեր, այ «ախպերներ», այ տխմարներ, այ գոնդոններ: Բոլորս էլ էժան ու մեծ մասամբ չմո գործիչներ ենք՝ մեր բարեկեցությանն ու «վլաստ»-ին նվիրված (իսկ ժողովրդին էլ՝ դե սեղանից ինչ ավելցուկ մնաց, որ շատ չհաչա): Ժամանակն է, որ մեր իբր թե սկզբունքային, իբր թե դեմոկրատական կամ իբր թե հայրենասիրական խաղերով չպառակտենք մեր առանց այդ էլ բավականին հիմարացած ազգին, որովհետև այն ատելությունը, որ սերմանում ենք թե «ղարաբաղցիների», թե «օտարին ծախվածների» նկատմամբ, իրոք արմատավորվում է, ազգը իրոք պառակտվու՜մ է: Հազարավոր հասարակ մարդիկ իրոք սրտին մոտ են ընդունում այդ մեր կողմից հորինած մեղադրանքները և ատում են նրանց, ովքեր այլ կերպ են մտածում: Դա վտա՛նգ է ներկայացնում մեր փոքրիկ (ու փոքրացող) ազգի համար: Երբ ՌԵԱԼ պրոբլեմներ սկսվեն Հայաստանի համար, մենք ու մեր ընտանիքները կարող է Նիցցայում լինենք՝ «դավաճանն» ու «չհայը» իրար հարևան ու բարեկամ (Արթուր Բաղդասարյանի օրինակը դա պարզ ցույց տվեց), բայց էս խեղճ, թշվառ, ապուշ, ամեն մի կուտ կուլ տվող (ու, ինչպես ամեն մի հիմար իր մասին մտածում է, «ախր շատ խելացի») ազգը մեղկ ա, էհ, գրողը տանի, մեր ազգն ա վերջիվերջո, գոնե մենք ինքներս չքայքայենք մեր էժան կայֆերի համար.......

Կա՞ արդյոք այդպիսի մի քաղաքական գործիչ էս անտեր երկրում:

Владимир КАЗИМИРОВ, посол, в 1992-1996 годах - глава посреднической миссии России.

http://www.vremya.ru/print/203606.html